.a bad day.

Rase mcm nak hantuk2 kepala kat dinding je sekarang ni. Today is my bad day. Mane tak nye, bile habes je exam, baru tersedar yg saya tersilap buat 1 format essay. At first, I felt that it's not a big deal and tried to think positive. But, seriously it doesnt work at all. Sedih sgt2. Maybe org fikir mende ni small matter je, but for me, it's not. Adeh. Ntah ape la result nanti. Thums down. =(

Rase mcm mental down sgt2. And I need somebody rite now. Nak cite sume masalah saya skrg. Then tadi I call my mum but she she didnt answer my phone. Dah la tgh sedih2, tak de sape2 pon bole saya cite. En.Hifzan? Emm.. Nanti saya cite dye kat mne. 

Memang la ade kawan2. Tapi perasaannye tak same mcm kite share dgn org yg kite sayang. It doesnt mean yg saya tak sayang kawan2 saya, but.. Dont know how to explain. Perasaan nye sgt laen. Okey. You judge me. I know somebody out there will agree with me.

Ade 2 org yg saya slalu cari bile saya sedih. Mak saya & yg kedua, En.Hifzan. Tapi sekarang ni dua2 takde dgn saya mse saya sgt2 memerlukan mereka. Maybe my mum akan call me back nanti, tapi En,Hifzan... 

Dye tak de. Untuk beberapa hari. Pegi masuk hutan. Ini last mms yg saya dpt masa dye dlm trak on his way nak pegi sane. Adoyaii. Mase2 ni lah awak tak de kan. =(

Tadi ade somebody dah nasihat saya supaya pikir +ve and suh sabar. Thanks a lot to jie. Lega ckit tadi. Nasib baek jie paham. Sebab org laut dye pegi lg lame. Hmm..

Okey, while I writing this entry, my mum call me back. And as usual, nasihat2 mak saya mmg menenangkan hati. Mak ckp, jgn biar hal ni ganggu perasaan saya. Saya kene terus fokus untuk next paper beberapa hari je lg. Okey mak! Time kaseh. I love you!

Note : Ape2 pun, saya tetap sayang kawan2 saya. Esp yg selalu dgr probs saya. Muuaahh!

.sikap bertimbang rasa.

Entry kali ni nak ckp pasal budi bahasa cikit ye kawan2. *wink.

-my latest picture pd hari kejadian =)

Guys, korang slalu naek lrt x? Uish, sape2 yg dok KL mesti slalu kan? Sebab cepat & yg paling penting sbb murah kan? Hehe.. Well, ni saya nak cite pasal kejadian yg jadi pd saya semalam and actually selalu sebenarnye jadi kat lrt. 

Okey2. Semalam lepas hantar askar pencen saya sampai sg. besi, saya pon tggu la lrt kat ctu nk blk semula ke Masjid Jamek & terus balik Gombak. After 10 minutes tggu, lrt pon sampai la. Bile saya masok je, fuh, ramai gile org kat dlm tu. Aiyoo.. Then, berdiri je la kan. Pastu de sorang guy ni, non-Malaysian (x sure la from which country) offer saya 1 seat yg kawan dye tgh duduk. Then saya ckp la, "No, no, it's ok". Saya terpikir, saya ni mcm pompuan mengandung ke? Tengok perut jap. Opss! Buncit ke? Haha.. Tak la. Tak buncit pon. Wee.. =P 

Tapi dye insist gak suh duduk and kawan dye pon bangun and dgn sopannye, offer seat tu kat saya. And I was like, wow! Bagusnye dyorg ni. Dan say pon ape lagi, dah org offer kan, so, duduk je la. Haha.. Kaki pon dah lenguh sebenarnye. Ni sume high heel punye pasal. Adeh!

Okey. Kembali ke topik asal. Act, saya nak ckp pasal sikap bertimbang rase yg patot ade dlm diri kite. Kalau dlm lrt tuh, bile ade pregnant lady ke, org tua ke, cube la bangun dan offer seat kite tuh. Tak rugi ape pon. Siap dpt pahala lagi. Kan? Kesian dyorg. Mesti kaki tu dah tak larat sgt nak berdiri. Tambah2 kalo perjalanan tu jauh. Seksanyee.. Tapi so far, saya tengok slalu je ank2 muda kite yg offer tmpt duduk dyorg dlm lrt bile ade pregnant lady or org tua. Wow, bagos2. That's mean salah satu sifat mulia tu masih ade dlm diri kite kan?

Kalo agk2 kedekut sgt nk offer seat tuh, cube bayangkan kite dlm condition mereka2 yg kurang upaya tuh, mesti kite sgt2 berharap ade org sudi bg seat dyorg kat kite kan? Emm.. Renung2 kan lah. =)

Okey2. Sudah2 lah mengarut ye cik Ika. Enough2. Dah panjang sgt da ni. Layan je gamba kat bawah ni ek. =)

-Ni la yg kiteorg suke sgt maen. Best!!-

-Sudah2 lah tu en.Hifzan. Awak tak de bakat okey. =P

 

-Heart. Erk, ape kaitan dgn entry kali ni?

 

-Diri sendiri lagi? Adeh!

Okey2. Sudah2. Cukup2 lah dgn gamba sendiri. Tata guys! 

Note : Jangan lupe amalkan sikap bertimbang rasa ye. =)

.senarai impian saya.

I believe that everybody have a dream. No. No. I mean, DREAMS. Betul kan? Same with me. Selain drpd nak belaja rajen2, dpt result bagos2, keje bagos2, bantu mak ayah nanti, saya jugak ade wish list yg laen. Ni kire wish yg ngade2 punye la. Hee.. =) Antaranya :

1. Nak pegi Petrosains.
* Okey2. Mungkin nampak mcm kanak2 riang je tapi sbg rakyat Malaysia yg tak menetap di KL, mmg lah sgt2 teringin nak pegi Petrosains. Mayb org laen ckp dah lapuk, tapi saya kisah ape. Ni kan wish list saya. *wink.
Then, finally 2 thn lepas, dpt gak pegi sana. Okey la. Not bad. Syok jugak. Hee.. Ni buktinye. Mai tengok..

-Tak sah kalo pegi Petrosains kalo x amek gamba dgn dinosour buncit ni. =P 

-Jangan tnye ape motif paku2 ni. Sbb saya pon tatau. Maen tekan2 je. Hee..

2. Nak pegi Port Dickson.

* Sgt jakun kan? Org laen sume dah lepas g PD, saya plak sampai kene wat wish list. Haishh, lapuk sungguh. Ah, tak kire. Dan saya dah sampai sana pon. Ni pon 2 thn lepas jugak & pegi pon dgn kawan2. Plan last minute plak tu. Eee..syok!

-Muka terlebih excited bile dah sampai PD-

3. Nak naek bot kat Mines.

* Tatau nape, bile dpt tau je ade bot kat tasik Mines tuh, teringin sgt2 nak naek. Jakun kan? Mcm org bru dtg Malaysia. Well, kan dah ckp, saya kisah ape. Ni kan wish list saya. Hee.. And bile dah dpt naek, sgt2 teruja. Wow, best tau. Wee.. =)

-1st time naek dgn En.Hifzan-

-Lepas tu naek dgn kawan pulak. Hee.. =)

4. Nak pegi Zoo Negara.

*Haa.. Tempat ni mmg teringin sgt nak pegi. Walaupon saya mmg x mesra binatang, tp rse cam rugi je kalau x pegi Zoo Negara. Time kaseh pd En.Hifzan sbb bawak saya dtg cni. Kebetulan time saya pegi tu, bru lps hujan, so bau hasil2 kumbahan binatang2 ni sgt2 lah mencucuk lubang idong. Waa.. busuk ok! Tapi takpe. Best tetap best. Hehe..

-Gamba ni penting sbg bahan bukti-

5. Nak pegi Aquaria.

*Okey. Wish yg ni tak mcm budak2 kan sbb org tua pon teringin nk dtg tempat ni. Kalo tak cye pegi la Aquaria, org2 tua pon excited je tgk jerung2 sume. Dkt setahun de org tu janji nak bwk saya dtg cni, ingtkan dah x jadi dah. Naseb baek tercapai gak impian nk tengok ikan2 laut ni secara live. Serius tempat ni best gile. Tambah2 kalo kite pegi time feeding show. Fuh, rugi tau kalo tak dtg. Jom2, kite cuti-cuti Malaysia. Mai2..

-Yeay! Dapat pegang ikan jerung!-

 

-Okey2. Time kaseh ye pd encik ni utk trip pegi Aquaria ni *wink.  =)

6. Ice skating.

*Dari dulu mmg nak sgt maen ice skating. Tgk bdk2 kecik pusing2 lg ats ice tuh, rse cam jeles lah plak. Nak gak try kan. Cam syok je. Bile dah pegi, sgt2 lah excited. Tapi kan.. tapi..waaa.. susah gile nak skate rupenye. Bile dah sekali jatuh bedebuk, terus trauma. Jalan pelan2 je. Habis basah baju & seluar sebab jatuh terduduk atas ice tuh. Memalukan. Haishh.. Tapi rase puas sbb impian nak skate dah terlaksana walaupon x lah seterer mne. =) 

-Semangat je lebih mcm lah terer sgt kan. =P

 

-Ahhh.. nak jatuh. Hehe..

-Time kaseh-

Act, banyak lg wish list saya tp tak kan lah nak tulis sume dlm ni kan. Panjang plak kang. And ade je lg wish saya yg tak tertunai buat mse ni. But, it's ok. InsyaALLAH, next time kan bole lg. Hehe..

Note : Moral of the story : Buat lah ape yg korang idam2 kan. Selagi ade peluang, ade mase & ade kemudahan, time tu lah nak pastikan your wish come true. InsyaALLAH korang bole. Bile lg kan? Heee.. =)

.kene ugut dgn mat gian.

Lokasi : Masjid Jamek.
Masa : 10.40 pgi.

-gamba yg tak de kene mengena.

abaikan je muka selekeh tu ye. *wink.-

Guys, korang penah kene ganggu dgn mat gian tak? Waaa.. seram tau. Ceritenye cmni, weekend hari tuh saya dgn En.Hifzan dah janji nk jumpe kat Masjid Jamek as usual lah. Then, janji je kul 10, tapi beliau ni de problem and terpakse dtg lambat. (eee...ntah pape). Then, oleh sbb dah boring sgt tggu org yg mcm lmbt je lg nak sampai, saya pon jalan2 la kat lorong2 masjid jamek tuh. Dah bosan tggu kat stesen lrt tuh.

Saya pon beli la keropok lekor nak wat kudap2 sementara menunggu ni. Then, duduk la kat 1 kerusi yg dekat dgn public phone. Dlm 20 minit pastu, tibe2 ade sorang mamat ni dtg kat public phone tuh. Dia tipon spe ntah. saya pon wat bodo je la. Bukan ade kene mengena pon kan? 

Pastu kan, pastu.. tibe2 mamat tu panggil saya : 

Mamat : Hoi! hoi!

Saya : Ha? (muka pelik)

Mamat : Pinjam henpon kejap.

Saya : Henpon? (dah cuak dah ni). Sori2. Takde kredit. (Wow, pandainye menipu)

Mamat : Takpe. Saya ade simkad.

Saya dah pelik dah. Mamat ni mcm memaksa je kan.

Saya : Sori2. Tak boleh la. Henpon saya susah nk bukak. Susah nak tuka2 simkad. (Bodohnye alasan..)

Mamat : Takpe. Kite pegi kedai depan tu. Beli topup.

Saya : Tak nak lah. (dah annoyed dah dgn mamat ni)

Mamat : Tolong la saya! Tak kesian ke?? Nak pinjam 2 minit je pon. Nak tpon kapten saya ni. Dia hilang.

Saya : (Kapten mende plak ni? Mental ke mamat ni? Men paksa2 plak.) Tak nak la. Sori2. Saya x dpt tolong.

Mamat : Awak jgn main2 dgn saya! (Menengking)

Saya : (Oh My God! Gile takut time ni. Mamat tu muke serius gile mcm tggu mase nak cekik saya je.) Sori. Tak boleh!

Mamat : (Ulang) Awak jgn main2 dgn saya!! (Dia mcm nk kuarkan something dr beg)

Saya : Sori. (Terus blah sbb takut sgt)

Uwaaaaa.. Takut gile! Mmg takut sgt sbb ingtkan mat gian tu nak kuarkan pisau ke, ape ke. Mane la tau kan. Pastu bile saya blah dr ctu, ade sorang makcik ni tnye saya ape yg mat gian tu nak. Saya pon cite la. Pastu makcik tu ckp, "Ish, jgn layan dia. Penagih dadah tu. Suka pau duet org".

Okey. Saya bersyukur sgt mat gian tuh just ugut camtu je. Nasib baek dye tak cekik2 ke, acu pisau ke. Gile bahaye kot. Huuu.. =( 

Then. 15 minit pastu bru En.Hifzan sampai. Bile saya cite pasal tuh, dye ckp laen kali jgn dok kat ctu dah. Jangan dok sorang2 kat tempat sunyi2. Bahaye. Helllooooo!! Sape yg lambat? Sape penyebab saya kene kacau? Sape yg buatkan saya tggu sorang2? Grrrrrr... Geram. Kan dah kene denda. Padan muka. Uweeekk.. =P

-Bile en.askar berdiri tegak. Skrg bukan tgh baris ok. Haishh..  =)

-special thanks to my photographer. Wee.. =)

 Note : The date is today. But it feels like 2 years back. Welcome back happiness. Really miss you. =)

.merempat kerana sebuah kipas.

Tragic tak title entry kali ni? Hehe..Cmni citenye. Petang tadi, time saya tgh syafiqah tgh tido (saya tdo sbb saket perot ek. Bukan sbb malas. *wink. ) tbe2 je kipas dlm compartment kiteorg berhenti pusing. Time tu hujan lebat gak la.

Pastu kteorg pon cube2 la on off kan suis kipas tu. Nak tgk betoi ke mende alah ni rosak. Ok, fine. Memang rosak pon. Waaa... Panas gile ok bilik tu. Dan time tu kul 4.50 ptg, and saya ckp kat syafiqah mayb sempat lg wat aduan kat mahallah office. Sbb office kan ttup kul 5. Dan syafiqah pon rushing gile g office, sbb takot ttup dah. (Saya x dpt ikot sbb x larat nk bangon. Perutku buat hal. Adeh. )

Then, syafiqah cite, org office ckp, technition sume da blk kul 4.30 ptg. "Esok je la ye kami baiki", katanya. What?? Hallooooo.. Cmne kami nak tido tanpa kipas ni? Panas ok. Huh! Panas gak la dgr syafiqah cte cmtu td.

Dan kteorg pon wat keputusan nak merempat errr.. tido dlm bilik dyha mlm ni. Bawak la sume brg2, laptop, bantal, selimut, taddies, (sedey x dpt bwk sume teddy. Sbb x muat tgn. Huuu.. ) Dan di sini lah saya sekarang. Dalam bilik cik dyha ni. Aiyooo.. Merempat pon merempat lah. Janji time tido nanti ade kipas. Weee...

Nampaknye arini saya tido ats lantai la ye.

Upsss! Abaikan je karpet cartoon ni. 

Milik cik dyha ye, bukan saya. *wink.

Note : Special thanks to cik dyha & kak ct. Muuaahhh!!

.saya yg diduga. saya yg masih lemah.

Note : ditulis dgn hati yg penuh dgn kekecewaan..

Guys, nak tnye. Penah tak korang mengharap something, I mean korang nak sgt2 mende tu, or korang teringin sgt nk buat something tapi tak kesampaian? Penah? Ape rsenye? Saket kan?

Okey. Same thing happened to me yesterday. It's too personal to share tapi cukup lah saya kata yang sudah seminggu lebih saya mengharapkan mende tu terjadi. Dan tarikhnye adlh hari ini. Ye, hari ni. 16 Mei 2010. Saya yg terlebih excited tbe2 rase mcm kene tampar je bile manusia tu texted me and said, "It wont happen". Dush!!

I feel like crying. Owh, no! I'm crying. Saya terlalu kecewa & frust sgt2. Maybe jugak sbb saya yg excited terlebih padahal org tuh tak de mende pon. And I think yesterday was the worst day ever in my life. And you know what? That 'manusia', dont even care about me. Dye mengharapkan saya paham & dont ask for more.

Seriously, it's too frustrating. Mase tulis entry ni pon, air mata tgh bergenang. Tunggu mase je nak meleleh. Opss!! Tak bole. Kawan2 ade ni. Maluuuu..

Dan bile saya pikir2 balik, dah selalu sgt saya kene cmni. Kenape ek? Kite berusaha jage hati org, tapi org tu langsung tak amek kisah pasal hati kite? Dan, kite yang tak penah serik, terus2 jge hati dye. Dan, kite kecewa lagi.

You cruel!